De waardering van vennootschapsaandelen voor de erfbelasting
| Ayfer Aydogan
Wanneer een overledene beschikt over aandelen in een vennootschap moeten zijn erfgenamen de verkoopwaarde ervan bij zijn overlijden vermelden in de aangifte van de nalatenschap. Over de wijze waarop die verkoopwaarde moet worden bepaald, kunnen aanzienlijke discussies ontstaan met de Vlaamse Belastingdienst.
In een dossier waarin ons kantoor de belastingplichtigen heeft bijgestaan, heeft het hof van beroep te Gent (arrest van 6 april 2026, rolnr. 2025/AR/619) erop gewezen dat het niet vanzelfsprekend is dat VLABEL terugvalt op een in de praktijk bestaande waarderingsmethode wanneer die geen betrouwbaar uitgangspunt vormt of nog, er wel andere betrouwbare uitgangspunten aanwezig zijn.
De discussie met VLABEL
In de betrokken nalatenschap waren aandelen van een naamloze vennootschap aangegeven tegen een waarde van 90 EUR per aandeel.
VLABEL was van oordeel dat deze waardering aanzienlijk te laag was. Op basis van de intrinsieke waarderingsmethode, waarbij wordt uitgegaan van het gecorrigeerde eigen vermogen van de vennootschap en rekening wordt gehouden met onder meer latente meerwaarden, kwam VLABEL zelf tot een waarde van maar liefst 834,98 EUR per aandeel.
De belastingplichtigen betwistten deze waardering en legden een waarderingsverslag van een bedrijfsrevisor voor. Deze had zich gebaseerd op concrete aandelenoverdrachten. Uit die transacties bleek dat de aandelen in de periode rond het overlijden werden verhandeld tegen prijzen tussen 90 EUR en 120 EUR per aandeel. De bedrijfsrevisor kwam op basis daarvan tot een gemiddelde waarde van 103,33 EUR per aandeel. De belastingplichtigen achtten deze waardering correct en werden gevolgd door de rechtbank van eerste aanleg. VLABEL bleef echter vasthouden aan een waarde van 834,98 EUR per aandeel en tekende hoger beroep aan.
Het oordeel van het hof van beroep
Het hof van beroep te Gent bevestigt het vonnis van de eerste rechter en stelt VLABEL in ongelijk.
Het hof beklemtoont dat de verkoopwaarde de prijs is die een onafhankelijke derde in gelijkaardige omstandigheden bereid zou zijn te betalen. Hoewel de intrinsieke waarderingsmethode een geschikte methode kan zijn om aandelen te waarderen, is dit niet noodzakelijk in iedere situatie het geval. Er moet rekening worden gehouden met de economische en feitelijke omstandigheden van de vennootschap, maar ook met de specifieke positie van de aandeelhouder.
In deze zaak waren er meerdere concrete verkooptransacties tussen onafhankelijke partijen beschikbaar. Het betrof telkens aandelen die werden aangehouden door minderheidsaandeelhouders, net zoals de aandelen die deel uitmaakten van de betreffende nalatenschap. Bovendien vonden de transacties plaats in een periode die voldoende nauw aansloot bij de datum van het overlijden.
Het hof oordeelde dan ook dat deze verkoopprijzen een betrouwbare indicatie vormden van de verkoopwaarde. De aanzienlijke discrepantie tussen de intrinsieke waarde die VLABEL had berekend en de daadwerkelijk gerealiseerde verkoopprijzen toonde volgens het hof aan dat de door VLABEL gehanteerde waarderingsmethode in dit concrete dossier niet overeenstemt met de economische realiteit.
Het hof bevestigde bijgevolg de waardering van 103,33 EUR per aandeel, in plaats van de door VLABEL vooropgestelde 834,98 EUR per aandeel.
Ayfer Aydogan